- door Sef Derkx -
Jan de Jong maakte in de jaren dertig duizenden foto’s van Limburg. Hij was werkzaam voor De Spaarnestad in Haarlem, uitgever van bladen als Katholieke Illustratie, Panorama en Libelle. Stuk voor stuk oerdegelijke Roomse tijdschriften. Bijna dagelijks trok De Jong er met zijn camera op uit. Zijn foto’s vormen een caleidoscoop in zwart-wit van Limburg in de jaren dertig. Hij zocht vooral naar de zonzijde van het leven. Crisis, armoede en oorlogsdreiging bleven buiten beeld.
De Jong heeft in bijna alle kernen van de huidige gemeente Venlo gefotografeerd. Veel van zijn glasnegatieven worden bewaard in het Limburgs Museum. Ze zijn gedigitaliseerd, wat het mogelijk maakt ze op een beeldscherm door te nemen. Dat deden we, waarna het idee opkwam terug te gaan naar enkele locaties waar Jan de Jong (1898-1971) voor de Tweede Wereldoorlog met zijn camera stond.
Foto Jan de Jong/Collectie Limburgs Museum
Omdat het voorspelde uitbundige lenteweer er ook echt is gekomen, voegen we daad bij woord en nemen de bus naar Arcen. Vanaf halte Rotonde N271 is het ongeveer een kwartiertje lopen naar het kloppend toeristisch hart van Arcen, waar de horeca zich concentreert. Hier trof De Jong een tafereeltje, waardoor zijn fotografenhart ongetwijfeld een sprongetje van geluk heeft gemaakt. Voor café en schutterslokaal H. Kox zien we een groepje van vijf jongens en dertien meisjes. In leeftijd variërend van ongeveer twee jaar tot tien jaar. De meeste meisjes zitten netjes naast elkaar op de stoep, de jongens en twee meisjes staan op de straat. Ze zijn in een gesprek verwikkeld over een onderwerp dat de jongste jeugd van Arcen blijkbaar in de greep houdt. We kunnen alleen maar gissen naar het onderwerp. Het jongste meisje heeft gemerkt dat er iemand achter haar staat en heeft zich omgedraaid naar de fotograaf.
Dat de foto is gemaakt op 15 juni 1938, weten we van een handgeschreven notitie op de enveloppe waarin het glasnegatief is bewaard. Wanneer de kinderen nog leven, zijn het nu senioren van rond de negentig. In theorie is het dus best mogelijk. We hebben de foto op ons mobieltje gezet en laten de opname zien aan een heer, met wie we een gesprek aan hebben geknoopt. Nee, jammer. Hij herkent niemand, maar wat was Arcen toch sfeervol voor de Tweede Wereldoorlog. Eigenlijk zou de foto uitvergroot op de plek moeten komen te hangen waar de kinderen in 1938 vergaderden, is zijn idee. Deze plek is makkelijke te bepalen, want waar destijds het knusse café en schutterslokaal van H. Kox stond, is heden ten dage hotel-restaurant Arcen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten