- door Albert Lamberts -
Bij gewone baden wordt alleen het gebruik van zeep toegestaan: men mag het water in de badkuipen niet vermengen met geneesmiddelen, kruiden, zouten of iets dergelijks. Aldus bepaling nummer 2 door de Venloosche Badhuis Maatschappij, die sinds 1891 op de hoek Valuasstraat – Dwarsstraat, aan de westkant van het huidige Mgr. Nolensplein, een openbare badinrichting exploiteerde.
We kennen het fenomeen badhuis wellicht uit de boeken van Asterix en Obelix, waar de Romeinse elite zaken placht te doen. Of mogelijk door de Turkse stoombaden. Tegenwoordig zijn publieke badhuizen in de zin, zoals ruim een eeuw geleden, uit beeld; hebben plaats gemaakt voor Thermaalbaden en sauna’s, maar dat zijn toch niet de badinrichtingen, zoals het badhuis in Venlo, dat ruim tachtig jaar open was voor mensen, die thuis niet beschikten over een badgelegenheid.
Het fraaie badhuis met ingang voor dames en voor heren aan de Valuasstraat, later Nolensplein. (Foto: collectie Albert Lamberts)
Bij de Firma Uyttenbroeck liet de Venloosche Badhuis Maatschappij grote affiches drukken, waarop exact stond aangegeven wat de tarieven voor een bad waren, welke soorten baden er waren, waar de badgast gebruik van kon maken, uiteraard de openingstijden en natuurlijk de bepalingen, waar men zich in het badhuis aan te houden had. Als bezoeker kon men kiezen tussen Warme, Koude en Stortbaden.
Voor het baden werden verschillende prijzen gerekend: wie het zich kon veroorloven betaalde voor één badkaart 1e klasse dertig cent en voor een badkaart voor twaalf baden 1e klasse drie gulden. Deze tarieven waren voor een badkaart 2e klasse respectievelijk achttien cent en 1,80 gulden.
Als 1e klasser kreeg je ook wat: De 1e klasse had recht op 2 handdoeken en vrije beschikking over de kranen. De 2e klasse heeft recht op 1 handdoek.
Er waren nog enkele speciale voorzieningen: het gebruik van elken handdoek meer, kost 3 cent. Voor een badlaken meer werd 10 cent extra in rekening gebracht en wie gebruik wilde maken van een sponshanddoek betaalde 6 cent extra. Zeep – wel zo handig voor een wasbeurt - was verkrijgbaar voor 3, 6 en 9 cent. Geneeskundige baden konden wel worden genoten, maar alleen volgens overeenkomst.
Van de 2e klasse, zo vermeldde het affiche, mag gebruik worden gemaakt: door VROUWEN en KINDEREN Maandag en Donderdag, door MANNEN de overige dagen. Zelfs op Zon- en Feestdagen konden de gasten van 8.00 tot 11.00 uur terecht voor een wasbeurt. Schoon gewassen voor de zondagse mis dus. Slechts zeven dagen per jaar bleven de deuren (voor mannen en apart voor vrouwen) gesloten: nieuwjaarsdag en vervolgens op de kerkelijke feestdagen eerste paasdag, hemelvaartsdag, 15 augustus (Maria hemelvaart), eerste pinksterdag, 1 november (Allerheiligen) en eerste kerstdag.
Het bestuur van de Venloosche Badhuis Maatschappij had in zijn negen bepalingen (zeg maar gedragsregels) expliciet opgenomen dat er geen honden mochten worden medegebracht. Tevens werden bezoekers gewaarschuwd, dat de badmeester bevoegd was de bezoekers die in strijd met de bepalingen handelen of de goede orde verstoren de inrichting te doen verlaten.
Wordt vervolgd.
Reageren? Stuur Albert Lamberts een email: albertlamberts@home.nl.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten